Sowiecki Frankenstein! Tworzył psy o dwóch głowach

W epoce Związku Radzieckiego trudno było o normalność. Ciągła rywalizacja Sowietów z zachodnimi mocarstwami sprawiła, że za naszą wschodnią granicą, w różnych dziedzinach życia, pojawiały się niecodzienne pomysły, które miały sprawić, że ZSRR wysunie się na czoło wyścigu. Współzawodnictwo toczyło się nie tylko w dziedzinach związanych ze zbrojeniem czy podbojem kosmosu, ale także na polu naukowym. Radzieccy naukowcy, chcąc zabłysnąć, często wpadali na nietuzinkowe pomysły, które zarówno wtedy, jak i teraz muszą mrozić krew w żyłach. Do panteonu szaleńców zapisał się m.in. Władimir Demikhov, który w ramach prowadzonych przez siebie badań naukowych stworzył makabryczną hybrydę – psa o dwóch głowach. Jaka idea przyświecała tak naprawdę radzieckiemu chirurgowi? Czy kolejnym etapem jego szatańskiej koncepcji miały być podobne eksperymenty na ludziach? A może rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej?

Początki

Władimir Pietrowicz Demikow urodził się w 1916 r. Wywodził się z rodziny prostych chłopów. Jak wskazują dziś badacze jego życiorysu, jego narodziny zbiegły się w czasie z wielkimi przemianami ustrojowymi w Rosji. Rok po jego przyjściu na świat w kraju miała miejsce rewolucja październikowa, po której rozpoczęła się era krwawych rządów proletariatu. Po śmierci ojca, matka Demikowa starała się zrobić wszystko, by zapewnić swoim dzieciom – dwóm synom i córce – jak najlepsze wykształcenie. Już na poziomie szkoły średniej Władimir pasjonował się biologią, co zaowocowało jego kolejnymi życiowymi wyborami. Demikow zdecydował się podjąć studia na Uniwersytecie Moskiewskim.

Nie bez wpływu na jego dalszą karierę miał słynny rosyjski fizjolog i laureat Nagrody Nobla, Iwan Pawłow, który tuż przed swoją śmiercią wystosował odezwę do radzieckiej młodzieży, namawiając ją do tego, by za wszelką cenę, w imię dalszego, dynamicznego rozwoju nauki, dążyła do celu. Działalność Pawłowa zainspirowała młodzież do sprawdzenia się na polu eksperymentów naukowych w dziedzinie fizjologii. Rosyjski noblista stał się też autorytetem dla Demikowa, dla którego życiowym mottem stały się słowa Iwana Pawłowa: „Niekończące się zróżnicowanie w kategorii eksperymentów, na tyle, na ile ludzka pomysłowość pozwala – oto naczelna zasada badań w dziedzinie fizjologii”.

O tym, jak bardzo Demikow wziął sobie do serca dewizę przekazywaną radzieckiej młodzieży przez słynnego Pawłowa, który także wsławił się wieloma kontrowersyjnymi eksperymentami, pokazują dalsze koleje jego losów. Jeszcze jako 21-letni student zaprojektował pierwsze na świecie urządzenie wspomagające pracę serca, które było jednak zbyt duże, by przetestować je na zwierzęciu. W 1940 r. Władmir Pietrowicz został asystentem na wydziale fizjologii człowieka. Jako naukowiec szybko zaczął poszerzać swoje doświadczenie. Realizował też wiele innowacyjnych koncepcji. W trakcie trwającej na świecie zawieruchy wojennej, Demikow prowadził kolejne badania nad sercem oraz układem krążenia.

Geniusz czy szaleniec?

Prawdziwe szaleństwo zaczęło się jednak dopiero w latach 50. XX w. To, co z dumą zaprezentował światu w 1954 r., do dziś mrozi krew w żyłach, a przez wielu określane jest mianem barbarzyństwa. W jednym ze swoich laboratoriów na obrzeżach Moskwy naukowiec stworzył prawdziwe monstrum – na wzór mitologicznego Cerbera wykreował psa o kilku głowach. Do swoich prac Rosjanin wykorzystał dwa psy – jednego dorosłego owczarka niemieckiego oraz małego szczeniaka. Głowa, barki oraz przednie łapki małego czworonoga zostały zamocowane do szyi owczarka niemieckiego. Psy były połączone układem krwionośnym, a zatem miały wspólny układ krążenia. Szczeniak korzystał ponadto z serca i płuc starszego osobnika. Zwierzęta były zsynchronizowane pod względem neurologicznym. Kiedy jedna głowa dyszała, druga wykonywała dokładnie tę samą czynność. W momencie, kiedy dorosły pies chłeptał wodę, głowa szczeniaka robiła to samo. Oba psy starały się też wzajemnie zwalczać. Dorosły osobnik próbował zrzucić główkę szczeniaka, a malec starał się dziabnąć swą „macierz”.

Na prezentację dwugłowego psa zaproszeni zostali dziennikarze z całego świata. Mieli oni okazję na własne oczy zobaczyć, jak zwierzęta okrutnie się męczą. To, co w jednych budziło strach i odrazę, w samych Sowietach wywoływało dumę. Tamtejsze władze szybko uznały, że eksperyment z dwugłowym psem jest dowodem na wyższość medycyny radzieckiej nad tą, którą pochwalić się może Zachód.

https://i2.wp.com/img585.imageshack.us/img585/5205/dog460.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 
Jak się szybko okazało, tamta próba stanowiła dopiero początek. Wkrótce Demikow wykonał serię podobnych eksperymentów. Na przestrzeni kolejnych 15 lat badacz stworzył dwadzieścia takich dwugłowych hybryd. Za każdym razem doświadczenia kończyły się tak samo – rychła śmiercią zwierząt z powodu odrzucenia tkanek. Najdłużej żyjącym psiakom udało się przetrwać miesiąc.

Operacje były przeprowadzane w piwnicy w koszmarnych warunkach. Zamiast stołów operacyjnych, kolejne etapy realizowane były na drewnianych ławach. Niektóre z instrumentów naukowiec zastępował urządzeniami gospodarstwa domowego. Np. zamiast sprężarki używał odkurzacza. Co gorsza, okaleczone zwierzęta nie miały zapewnionej odpowiedniej opieki. Z reguły kończyło się na tym, że Demikow zabierał je do swojego mieszkania komunalnego w centrum Moskwy.

Prawda leży po środku?

Jaka idea przyświecała właściwie radzieckiemu eksperymentatorowi? Jak wielokrotnie tłumaczył, doświadczenia z psami były częścią większego projektu, którego celem było opracowanie technik, które umożliwiłyby wykonywanie u ludzi tak złożonych zabiegów, jak transplantacja płuc czy serca. Chirurg chciał też w ten sposób sprawdzić, czy możliwe jest odratowanie chorej osoby poprzez podłączenie jej do organizmu drugiego, zdrowego człowieka. W 1960 r. Demikow napisał monografię zatytułowaną „Eksperymentalne transplantacje żywotnych organów”, która była tak naprawdę pierwszą na świecie dużą pracą naukową, poświęconą zagadnieniu przeszczepów. Dziś w dziedzinie wytyczania szlaków w dziedzinie transplantologii uchodzi za prawdziwego pioniera. Ale jego nazwisko kojarzy się przede wszystkim z szokującymi eksperymentami, podczas których modyfikował zwierzęta.

Co ciekawe, Demikow stawał się też inspiracją dla innych. W 1963 r. grupa naukowców z Case Western Reserve University School of Medicine w Cleveland, w stanie Ohio przeprowadziła bulwersującą do dziś operację, podczas której głowa jednej małpy została przeszczepiona na ciało innej. Do jego naśladowców należał też Christian Baarnard, który w 1967 r. skopiował eksperyment, a potem jako pierwszy lekarz na świecie przeprowadził transplantację serca.

Ocena dokonań naukowca do dziś w wielu kręgach pozostaje niejednoznaczna. Pamięta się o jego pionierskich dokonaniach na polu transplantacji, ale wielu nie może mu zapomnieć moralnie dwuznacznie postawy podczas eksperymentów z udziałem psów.

Źródło: niewiarygodne.pl | paranormalne.pl

https://i0.wp.com/img819.imageshack.us/img819/6630/396pxbundesarchivbild18.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 

https://i2.wp.com/img211.imageshack.us/img211/118/eksperymentynaukowedwug.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 

https://i2.wp.com/img14.imageshack.us/img14/3923/tumblrl8i007kj3t1qdpt93.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 

https://i0.wp.com/img43.imageshack.us/img43/2172/vladimirdemikhov05.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 

https://i2.wp.com/img341.imageshack.us/img341/7201/demikov1.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 

https://i1.wp.com/img829.imageshack.us/img829/7821/perrocabezasdemikhov.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

https://i2.wp.com/img833.imageshack.us/img833/2568/demikhovdog.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

https://i0.wp.com/img402.imageshack.us/img402/73/g3520404demikhovstwohea.jpg

Siergiej Brujukhonienko/Vladimir Demikhov (do poprawy)

 
Dla zainteresowanych jest jeszcze do obejrzenia film gdzie pokazane jest choćby zachowanie psów po zabiegach.
Film dostępny dla osób, które ukończył 18 rok życia.

Demikhov

Zobacz na:
Pokolenie części zamiennych
Pacjentka obudziła się, gdy próbowano pobrać od niej narządy

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s