Dr Andrew Wakefield ma rację- autyzm!!! III

Fragment książki Iana Sinclaira „Szczepienia – Niebezpieczne, ukrywane fakty”

Około 1900 roku w Anglii notowano od 4 rys. do 5 tys. zgonów rocznie. Do 1923 roku liczba ta spadła poniżej 1000 zgonów, a do 1950 roku obniżyła się poniżej 33 rocznie i to wbrew entuzjastom szczepień, bo szczepionka na szkarlatynę nigdy nie została wprowadzona. Komentując ten spadek, Leon Chaitow stwierdził:

Cytuj

Zostało to osiągnięte bez jakichkolwiek szczepień, a spadek przez większość
stulecia był wyraźny niemal pokazowy i to na długo przed wprowadzeniem
antybiotyków. W Nowym Jorku w USA śmiertelność z powodu szkarlatyny
obniżyła się ze 155 do 2 osób na 100 tys. mieszkańców bez podawania
jakichkolwiek szczepień, surowicy czy antytoksyn. Podobne spadki
zanotowano w innych stanach USA. („Higieniczna opieka nad dzieckiem” H.
Shelton)

Poniższe wykresy wyraźnie pokazują, że główny spadek śmiertelności z powodu chorób zakaźnych nastąpi! zanim jeszcze wprowadzono szczepienia, co więcej, wprowadzenie masowych szczepień nie wpłynęło na dalszy przebieg współczynnika śmiertelności („Szczepienia i uodpornianie”).
Zamieszczone na następnej stronie wykresy i dane statystyczne w sposób oczywisty obalają medyczne twierdzenia, że dzięki szczepieniom nastąpił spadek zachorowań i śmiertelności spowodowanej chorobami zakaźnymi. Światowej sławy mikrobiolog prof. Rene

Dubos uznał, że spadek śmiertelności wynikającej z chorób zakaźnych:

Cytuj

(…) dla większości z nich zaczął się 100 lat temu i od tego czasu trwał stale,
niezależnie od wprowadzenia specyficznych terapii. Efekt używania
antybakteryjnych leków jest małą zmarszczką na wielkiej fali opadania
śmiertelności spowodowanej zakaźnymi chorobami
.

https://i0.wp.com/imageshack.com/a/img199/2821/81bz.jpg

Dr Andrew Wakefield ma rację- autyzm!!!

https://i0.wp.com/imageshack.com/a/img833/1836/dnvo.jpg

Dr Andrew Wakefield ma rację- autyzm!!!

https://i0.wp.com/imageshack.com/a/img690/7004/aiwj.jpg

Dr Andrew Wakefield ma rację- autyzm!!!
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.

Saga Andrew Wakefielda

Źródło: https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/saga-wakefielda/

Skrót wydarzeń i oskarżeń wobec Andrew Wakefielda i J. Walker-Smith’a

Ocena artykułu B. Deera z British Medical Journal 2011 stawiającego zarzut „oszustwa” wobec A. Wakefielda

*    Jak spreparowano “oszustwo” Andrew Wakefielda

Publikacje i wydarzenia „na około” publikacji w Lancet z 1998 r. pod tytułem „Niespecyficzne zapalenie jelit a całościowe zaburzenia rozwoju u dzieci”

*    Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. I rok 1998: przedstawia wydarzenia przed publikacją Lancet 1998, przebieg konferencji prasowej i zawartość publikacji „Niespecyficzne zapalenie jelit a całościowe zaburzenia rozwoju u dzieci”, podstawy merytoryczne i kontekst wypowiedzi A. Wakefielda dot. szczepionki monowalentnej/MMR, historię z wprowadzeniem i wycofaniem szczepionki MMR ze szczepem wirusa świnki Urabe AM-9 w Wielkiej Brytanii, historię akceptacji MMR w różnych krajach europejskich w latach 80. i 90. i inne.

*    Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. II rok 2000 – 2007: przedstawia inne publikacje A. Wakefielda i niezależnej grupy fachowców z Cochrane Collaboration na temat bezpieczeństwa MMR, proces inicjacji śledztwa dziennikarza B. Deera, konfrontację wyników śledztwa dziennikarskiego dziennikarza B. Deer z redakcją Lancet i zespołem autorów publikacji, pierwsze artykuły w Sunday Times dziennikarza B. Deera i reakcje współautorów publikacji w Lancet, rozpoczęcie obrad Brytyjskiej Komisji Medycznej.

*    Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. III
rok 2009: przedstawia kolejne artykuły B. Deer w Sunday Times zawierające zarzut oszustwa współautorów publikacji w Lancet, reakcja A. Wakefielda w postaci skargi do komisji ds. dziennikarskich ze szczegółowymi wyjaśnieniami nieprawdziwego lub zmanipulowanego przedstawiania różnych wydarzeń przez B. Deera, teksty na łamach Autism Files przedstawiające z detalami kontekst i szczegóły wydarzeń dot. procesu diagnostyki i leczenia 12 dzieci opisanych w Lancet i różnych równoległych „projektów” naukowych w Szpitalu Royal Free.

*Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. IV rok 2010 – 2011: przedstawia szczegółowo podstawy i decyzje Brytyjskiej Komisji Medycznej wobec J. Walker-Smitha i A. Wakefielda i ich wykreślenie z rejestru lekarzy, motywację do wycofania publikacji o 12 dzieciach z 1998 r., książkę A. Wakefielda “Callous Disregard” i inne teksty zawierające komentarz do dochodzenia komisji medycznej i wydarzeń dot. publikacji w Lancet 1998, listę publikacji B. Deera w BMJ w 2010 i 2011 r. i streszczenie obalenia wszystkich najistotniejszych zarzutów wobec J. Walker-Smitha podczas uznanej apelacji w 2012 r. i anulowanie wykreślenia z rejestru lekarzy.

*   Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. V rok 2012: przedstawia szczegółowo wynik rozprawy apelacyjnej J. Walker-Smitha, podczas której obalone i oddalone zostały wszystkie najistotniejszych zarzuty wobec J. Walker-Smitha i pośrednio wobec A. Wakefielda, szczegółowe opracowanie stronniczego i pełnego błędów dochodzenia Brytyjskiej Komisji Medycznej.

Filmoteka (wybrane pozycje)

*Brian Deer – Dateline Aug 2009
https://player.vimeo.com/video/123072869

*Brian Deer – Dateline 2nd part
https://player.vimeo.com/video/123072870

*Retracted autism study an ‚elaborate fraud,’ British journal finds, Anderson Cooper AC361°, 15-01-2011
http://ac360.blogs.cnn.com/2011/01/05/retracted-autism-study-an-elaborate-fraud-british-journal-finds/

*Lessons from the MMR scare, wykład i dyskusja Godlee Fiona (redaktor BMJ), 06-09-2011
http://videocast.nih.gov/Summary.asp?File=16828&bhcp=1

*Dr Andrew Wakefield Defends His Research, wykład i dyskusja A. Wakefield, 2011

*Film fabularny „Hear the Silence (2003) / Usłyszeć ciszę” z 2003 r. opowiadający historię rodziców autystycznego dziecka, którzy kierują się o pomoc do Szpitala Royal Free. Film pokazuje również sylwetki A. Wakefielda i J. Walker-Smitha – dwóch współautorów publikacji w Lancet w 1998 r. Film na youtube jest w wersji angielsko języcznej z hebrajskimi podpisami. Film był również wyświetlony w polskiej TV w 2008 r.

——-

Ocena artykułu B. Deera z British Medical Journal 2011 stawiającego zarzut „oszustwa” wobec A. Wakefielda

Pierwsza część przedstawiania „Sagi Wakefielda” poświęcona została wydarzeniom związanym z publikacją ILNH, niespecyficzne zapalenie jelit a całościowe zaburzenia rozwoju u dzieci, Lancet 1998. Jak pokazują przedstawione dokumenty, wnioski Brytyjskiej Komisji Medycznej, która wykreśliła dwóch autorów tej publikacji z rejestru brytyjskich lekarzy, były stronnicze i błędne.
Kolejną częścią sagi jest ocena wiarygodności tekstu Briana Deera z British Medical Journal 2011 How the Case against the MMR Vaccine Was Fixed oraz opracowania tego artykułu w Medycynie Praktycznej pod tytułem Jak spreparowano dowody przeciwko szczepionce MMR. Już sam tytuł tego tekstu stawia fałszywą tezę, że omawiana publikacja z 1998 r. była(by) „dowodem przeciwko MMR” (naukowym? sądowym? – nie wiadomo).  Zarzuty B. Deera dotyczą rzekomych rozbieżności między publikacją Wakefield et al. a innymi źródłami, co zostało podsumowane w tabeli „Porównanie trzech objawów…” (nagłówek poniżej, pełna tabela u dołu strony):

U podstaw zarzutów ponumerowanych 1, 2 i 3 leżą porównania informacji z różnych źródeł lub opinie stronniczego eksperta wynajmowanego przez firmy farmaceutyczne, a dokładnie:

1) Zarzut o rozbieżności w kwestii „autyzm z regresem”

Podstawą do podważenia danych z publikacji były opinie stronniczego eksperta strony oskarżającej w toku dochodzenia Brytyjskiej Komisji Medycznej w latach 2007 – 2010, czyli prof. M. Ruttera. Prof. Rutter znany jest nie tylko ze swojego dorobku w obszarze psychiatrii dziecięcej i pierwszej publikacji przedstawiającej czasowy związek między autyzmem a szczepieniem. Znany jest również z udziału w procesach sądowych, w których powoływany był przez firmy farmaceutyczne jako wysoko płatny rzeczoznawca.
Procesy dotyczyły odszkodowań za powikłania po szczepieniach. Podczas obrad Brytyjskiej Komisji Medycznej prof. Rutter
*kwestionował diagnozy autyzmu swojego podopiecznego dr Berelowitza, choć bazował jedynie na dokumentacji medycznej (bez relacji rodziców),
*w swoich opiniach nie był obiektywny co uwidoczniła rewizja jego opinii podczas apelacji drugiego współautora J. Walker-Smitha (więcej TUTAJ),
*a każdy możliwy incydent behawioralny dziecka przed szczepieniem interpretował jako dyskwalifikację do diagnozy „regresu”.

Dokładne przypisy do opinii prof. Rutera można znaleźć tylko w oryginalnej publikacji, w opracowaniu w Medycynie Praktycznej zostały one pominięte. Kolejnym trikiem jest używanie przez B. Deer pojęcia „autyzm z regresem”. W publikacji Lancet 1998 nie używano terminu „autyzm z regresem” ponieważ nie było i nadal ma takiej jednostki chorobowej, a opisywano regres u dzieci ze zdiagnozowanym autyzmem lub zaburzeniami ze spektrum autyzmu / całościowych zaburzeń rozwoju. B. Deer w swoim artykule tak streszcza swój zarzut:

Cytuj

„U 3 z 9 dzieci, u których opisano autyzm z regresem rozwoju nigdy nie rozpoznano żadnego rodzaju autyzmu. Tylko w jednym przypadku bez wątpienia wystąpił autyzm z regresem. Chociaż w artykule podano, ze wszystkie 12 dzieci „wcześniej rozwijało się prawidłowo”, u 5 udokumentowano wcześniejsze nieprawidłowości rozwojowe. U niektórych dzieci opisano wystąpienie pierwszych zaburzeń zachowania kilka dni po szczepieniu MMR, ale w dokumentacji medycznej odnotowano je dopiero kilka miesięcy po szczepieniu.”

2) Zarzut o rozbieżności w kwestii „nieswoiste zapalenie jelita grubego”

Konstrukcją zarzutu jest porównanie wyników badań z „pracowni patologii Szpitala Royal Free – adnotacja (b)” z danymi z publikacji, które bazowały na wynikach dodatkowych badań histologicznych przeprowadzonych przez ekspertów z ogromnym doświadczeniem w obszarze gastroenterologii dziecięcej (Szpital Royal Free związany był z Akademią Medyczną w Londynie). W wielu przypadkach współautor prof. J. Walker-Smith jego zespół zdiagnozowali stany zapalne pominięte w pierwszym badaniu histologicznym przeprowadzanym przez patologów z innych dziedzin medycyny i bez doświadczenia w diagnozowaniu zaburzeń gastrologicznych u dzieci. B. Deer tak spłyca i bagatelizuje w swoim artykule wieloetapową pracę ekspertów z Akademii Medycznej:

Cytuj

„podczas >>ponownej analizy<< badania [zostały zmienione] przez uczelnie medyczną na >>nieswoiste zapalenie jelita grubego<<”.

Inne błędy i nadinterpretacje B. Deera wytykają współautorzy publikacji współodpowiedzialni za proces badania histologiczne:
Amar P Dhillon – Pathology reports solve “new bowel disease” riddle, BMJ 2011
Susan E Davies – Caution in assessing histopathological opinions. BMJ 2010

3) Zarzut rozbieżności w kwestii „dni od wystąpienia pierwszych objawów po MMR”

To najważniejszy zarzut będący jedyną podstawą do określania publikacji jako „oszustwo”, mimo że A. Wakefield bazował na dokumentacji przygotowanej przez innych współautorów.
Konstrukcją zarzutu jest:
*porównanie obszernej dokumentacji danego dziecka z wielu innych miejsc badań, diagnozowania i leczenia,
*z danymi z publikacji Lancet opierającymi się na innych i ograniczonych źródłach: „Dokumentacja dotycząca rozwoju zawierała analizę dokumentów prospektywnie zbieranych od rodziców, z wizyt patronażowych oraz lekarzy pierwszego kontaktu”.

W konsekwencji dane z publikacji Lancet porównywane są z wieloma dokumentami, które nie były dostępne autorom publikacji, ponieważ normalną praktyką jest kierowanie dziecka ze skomplikowanym schorzeniem do lekarza specjalisty bez dostarczania pełnej (z wielu lat) dokumentacji medycznej danego dziecka. Ponadto konstrukcja ta pomija ważną część publikacji z 1998 roku, czyli to, że rodzice dzieci wiązali pojawienie się zaburzeń ze szczepieniem MMR, więc byli źródłem informacji przeniesionej do publikacji mimo, że nie w każdym przypadku informacja ta została zapisana w dokumentacji medycznej [co jest typowym zachowaniem lekarzy przy wystąpieniu zaburzenia stanu zdrowia po szczepieniu].
Ale to nie wszystkie sztuczki i manipulacje  zastosowane w publikacji Jak spreparowano dowody przeciwko szczepionce MMR.

Porównanie narracji B. Deera z transkrypcją dochodzenia Brytyjskiej Komisji Medycznej.

B. Deer cytował w swoim artykule wybiórczo dokumenty, pomijał dokumenty niepasujące do jego tez i wypaczył istotne informacje, co można pokazać na wielu przykładach:
Przykład 1 – Dziecko nr 4: „ (…) W latach poprzedzających szczepienie MMR odnotowano w niej [dokumentacji]”obawy dotyczące głowy i ogólnego wyglądu”, „nawracającą” biegunkę, „opóźnienie rozwoju”, „ogólne opóźnienie” oraz ograniczony zasób słownictwa (…)” – w całej narracji o Dziecku nr 4 Deer pominął, że wymienione opóźnienie rozwoju nastało po pierwszym szczepieniu przeciwko odrze w 15. miesiącu życia, co zostało dokładnie opisane przez autorów publikacji Lancet 1998: „One child (child four) had received monovalent measles vaccine at 15 months, after which his development slowed (confirmed by professional assessors). No association was made with the vaccine at this time. He received a dose of measles, mumps, and rubella vaccine at age 4·5 years, the day after which his mother described a striking deterioration in his behaviour that she did link with the immunisation.”
Przykład 2 – Dziecko nr 4: „ (…) w dokumentacji dziecka znajduje się informacja o „bardzo małej delecji w genie odpowiedzialnym za zespół kruchego chromosomu X” (…) ” – pełna adnotacja zawiera stanowisko genetyka, iż istnieje duże prawdopodobieństwo, że ta delecja nie jest w ogóle istotna i nie ma nic wspólnego z autyzmem tego dziecka: „We are not sure whether this deletion is significant at all and certainly there is a very high possibility that it has nothing to do with [child 4’s] autism.”

Przykład 3 – Dziecko nr 1: „ (…) Matkę niepokoiło między innymi to, że syn prawdopodobnie nie słyszał prawidłowo. Mogło to być pierwszym objawem klasycznej postaci autyzmu, którego rozwój jest często podstępny.” – pełna adnotacja lekarza o tej sytuacji związanej z niepokojem matki zawiera informacje o wycieku z ucha dziecka „4.11.93…Mum worried re hearing/wax in ears/? Discharge left ear…Reassured.”, co sugeruje typową dla dzieci infekcje ucha i możliwe chwilowe pogorszenie słuchu dziecka, a kolejne badania słuchu nie wykazały żadnych nieprawidłowości u tego dziecka. Fragment ten jest idealnym przykładem potęgowania nieistotnych informacji, a wręcz manipulacji dziennikarza Briana Deera.

Przykład 4: „ (…) Do celów publikacji w The Lancet Wakefield usunął znaki zapytania, zmieniając wątpliwości Walkera-Smitha w stwierdzenia. Mimo że w dokumentacji przyjęcia i wypisu ze Szpitala Royal Free napisano o „klasycznym” autyzmie (krok 3.), to były chirurg uznał „majaczenie” za pierwszy „objaw zaburzeń zachowania” w przebiegu autyzmu z regresem rozwoju, który – (krok 4.) wystąpił „po okresie” 7 dni.”- wątpliwości Walkera-Smitha odnośnie czego? Żaden z lekarzy Szpitala Royal Free sporządzających dokumentację choroby dziecka nie miał możliwości ani obowiązku weryfikacji wiarygodność relacji rodziców o wydarzeniach dotyczących poszczepiennych reakcji sprzed wielu lat. Znaczenie znaków zapytania w adnotacjach przy historiach choroby niektórych dzieci jak i przyczyny ich usunięcia są jedynie interpretacją dziennikarza, któremu już w 2003 roku zlecono napisanie „czegoś dużego o MMR„.

*wiele innych

Tabela z opracowania Jak spreparowano dowody przeciwko szczepionce MMR

https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/saga-wakefielda/jak-spreparowano-oszustwo-andrew-wakefielda/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s