Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. II rok 2000 – 2007

W związku z częstym zjawiskiem niepoprawnego przedstawiania faktów dotyczących legendarnej już publikacji 13 autorów i 12 dzieci z Lancet 1998 streszczono poniżej najważniejsze wydarzenia, publikacje i kwestie związane z tym tematem. W literaturze medyczno-naukowej jak i blogosferze powstały już setki tekstów rozkładających na drobne części 5-stronicową pracę opublikowaną w czasopiśmie The Lancet autorstwa Wakefield et al. pod tytułem ILNH, niespecyficzne zapalenie jelit a całościowe zaburzenia rozwoju u dzieci (w skrócie Lancet 1998):

Poniższy tekst nie odnosi się bezpośrednio do hipotezy o związku między szczepionką przeciwko odrze, śwince, różyczce (MMR) / zapaleniem jelit a zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a jedynie do wydarzeń związanych z publikacją Lancet 1998, dochodzeniem Brytyjskiej Komisji Medycznej (GMC) z lat 2007-2010 i zarzutów oszustwa wobec Andrew Wakefielda opublikowanymi w British Medical Journal (BMJ) w 2010 i 2011 r. i następnych wydarzeń.

Nieskończona ilość krytyki tej pracy bazuje jedynie na jednej wersji wydarzeń przedstawianej przez dziennikarza B. Deer (archiwum zebranych przez niego dokumentów i interpretacji TUTAJ) bez przedstawiania innych perspektyw. Seria tekstów „Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku” opiera się na chronologii publikacji w literaturze medycznej, prasie i dokumentach związanych z dochodzeniem GMC i zaczyna od:
Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. I rok 1998 (post wyżej)

Rok 2000

A. Wakefield i S. Montgomery publikują krytyczny przegląd literatury naukowej dotyczącej weryfikacji bezpieczeństwa szczepionki MMR przeprowadzonej w ramach przedlicencyjnych badań klinicznych preparatów MMR od różnych producentów. Szczegółowa i pełna trafnych spostrzeżeń publikacja wraz trzema komentarzami ukazuje się w czasopiśmie Adverse Drug Reaction Toxicol. Review pod tytułem Measles, mumps, rubella vaccine: Through a glass, darkly (pełen tekst do pobrania Through a Glass Darkly):

Publikacja pokazuje, jak nietypowy protokół miały niektóre badania weryfikujące ilość i rodzaj niepożądanych odczynów poszczepiennych po podaniu MMR, np. porównano występowania pewnych schorzeń w populacji szczepionych dzieci żyjących w Stanach Zjednoczonych i populacji dzieci niepoddanych szczepieniu MMR i żyjących na Dominikanie. Konkluzją całej publikacji jest stwierdzenie, że kształt i jakość badań nie pozwala ocenić długofalowych skutków podawania szczepionki skojarzonej MMR.

Rok 2003

*   Pośród lawiny publikacji na temat bezpieczeństwa szczepionek MMR warto wyróżnić przegląd literatury naukowej pod tytułem Unintended events following immunization with MMR: a systematic review. Autorzy nie znajdują dowodów na związek szczepionki z chorobą Crohna, autyzmem, zapaleniem mózgu, ale uznają jej dotychczasowe przed- i policencyjne badania bezpieczeństwa za niewystarczające. Ponadto autorzy znaleźli ograniczoną liczbę obiektywnych  badań weryfikujących bezpieczeństwo MMR w porównaniu do ilości badań bezpieczeństwa pojedynczej szczepionki:

Cytuj

„[T]he design and reporting of safety outcomes in MMR vaccine safety studies, both pre- and post-marketing, are largely inadequate”, … „found limited evidence of safety of MMR compared to its single-component vaccines from low risk of bias studies”.

*
B. Deer rozpoczyna zbieranie materiałów i dziennikarskie śledztwo po spotkaniu z redaktorem Sunday Times (bratem redaktora był członek zarządu jednego z producentów MMR – firma GSK, firmy przeciwko której przygotowywano pozew zbiorowy), który motywuje go następującymi słowami „Potrzebuję czegoś naprawdę dużego. O MMR„.:

Cytuj

    „… For me the story started with a lunch. So many do. “I need something big,” said a Sunday Times section editor. “About what?” I replied. Him: “MMR?” … „
Źródło: B. Deer, Reflections on investigating Wakefield, list do BMJ

Rok 2004

*   20 lutego (w przeddzień ukazania się pierwszych artykułów B. Deer w Sunday Times) redakcja Lancet publikuje dokument, który zawiera oskarżenia o błędy zawodowe wobec 3 autorów (A. Wakefield, J. Walker-Smith, S. Murch), wyjaśnienia autorów i komentarz redaktora naczelnego Richarda Hortona. Zarzuty dotyczyły: i) braku zgody komisji etycznej na przeprowadzenie badań inwazyjnych na dzieciach, ii) zastosowania niewłaściwej zgody komisji etycznej przy przeprowadzaniu niektórych badań inwazyjnych, iii) nieobiektywność w publikacji poprzez wpływanie na rekrutację dzieci do Szpitala Royal Free, iv) braku informacji przesłanej do redakcji Lancet o udziale niektórych dzieci opisanych w Lancet 1998 w przygotowaniach do pozwu zbiorowego, v) udostępnienia tekstu przed publikacją prawnikom przygotowującym pozew zbiorowy i niepoinformowanie o tym redakcji Lancet, vi.) braku deklaracji o możliwym finansowym konflikcie interesów A. Wakefielda z powodu otrzymania 55 tys. funtów od Legal Aid Board (LAB, pol. Rządowa Komisja Pomocy Prawnej).

*    Redaktor czasopisma Lancet R. Horton przeprowadza własne „dochodzenie” polegające na wysłuchaniu wyjaśnień od oskarżanych autorów (autorzy otrzymali 48 godzin bez dostępu do jakichkolwiek dokumentów na udzielenie odpowiedzi odnośnie wydarzeń sprzed ponad 6 lat) i nie znajduje dowodów na potwierdzenie zarzutów z jednym wyjątkiem. R. Horton subiektywnie uznał błąd A. Wakefielda polegający na braku deklaracji o otrzymaniu środków finansowych od Rządowej Komisji Pomocy Prawnej, co opisane zostało w stanowisku redakcji Lancet Statement 20 Feb 2004. Mimo, że publikacja zawierała pełną informację o innymi niż wymieniona komisja źródle finansowania, R. Horton przedstawiał swoje stanowisko również w licznych medialnych wystąpieniach nazywając publikację „wadliwą”. [Warto wiedzieć, że w wyjaśnieniu od prof. S. Murch zawarta była błędna informacja na temat zgody komisji etycznej – Project 172-96, na mocy której przeprowadzone zostały badania – co w następnych latach stało się jednym z wielu „poszlak” prowadzących do uznania przeprowadzonych badań za nieetyczne.]

* 22 lutego w Sunday Times ukazuje się pierwszy tekst dziennikarza Briana Deera (wersja online w 4 częściach): Revealed: MMR research scandal, Focus: MMR – the ST1truth behind the crisis, The editor: Dr Richard Horton, The investigator: Brian Deer. Tekst zawiera zarzuty, które były podstawą do opisanego powyżej „dochodzenia” redakcji Lancet. Ponadto dziennikarz przedstawił sylwetkę A. Wakefielda, który już na początku lat 90. zajmował się w swojej pracy związkiem między wirusem odry i chorobą Crohna i już w 1994 r. ujawnił swoje negatywne nastawienie do szczepionek zawierających wirus odry nalegając (w piśmie do brytyjskiego urzędnika wskazując na brak dowodów dot. bezpieczeństwa podania drugiej dawki szczepionki zawierającej wirus odry i niepełną informację o ryzyku przekazywaną rodzicom) na wstrzymanie kampanii rewakcynacji dzieci w Wielkiej Brytanii szczepionką przeciwko odrze i różyczce.

*
W marcu 10 współautorów publikuje enigmatyczne oświadczenie na łamach Lancet pod tytułem Retraction of the interpretation pisząc, że badania związku zaburzeń gastroenterologicznych i behawioralnych są bardzo istotne i powinny być kontynuowane. Ponadto autorzy piszą, że publikacja z 1998 roku nie dowodziła związku przyczynowo-skutkowego między MMR a zaburzeniami gastroenterologicznymi i behawioralnymi (co samo w sobie zawarte było w tej publikacji), a autorzy wycofują się z interpretacji zawartej w publikacji, czyli następującego zdania:

Cytuj

   „We identified associated gastrointestinal disease and developmental regression in a group of previously normal children, which was generally associated in time with possible environmental triggers”.

Poniżej cytat z dokumentu Retraction of the interpretation, który nader często określany jest jako „wycofanie się 10 współautorów z wyników badań [czyli związku zaburzeń gastroenterologicznych z zaburzeniami behawioralnymi], co zupełnie nie odpowiada treści tego oświadczenia:

Cytuj

„…The main thrust of this paper1 was the first description of an unexpected intestinal lesion in the children reported. Further evidence has been forthcoming in studies from the Royal Free Centre for Paediatric Gastroenterology and other groups to support and extend these findings.2,3 While much uncertainty remains about the nature of these changes, we believe it important that such work continues, as autistic children can potentially be helped by recognition and treatment of gastrointestinal problems. We wish to make it clear that in this paper no causal link was established between MMR vaccine and autism as the data were insufficient. However, the possibility of such a link was raised and consequent events have had major implications for public health. In view of this, we consider now is the appropriate time that we should together formally retract the interpretation placed upon these findings in the paper, according to precedent.4”

Źródło: Retraction of the interpretation, Lancet 2004

* W odpowiedzi na to oświadczenie Andrew Wakefield i dwóch innych współautorów publikuje swój komentarz wyjaśniając dlaczego nie może być mowy o konflikcie interesów i komentując zbyteczność wycofywania się z czegoś co nie zostało zawarte w publikacji (wg. Wakefielda komentarz przez 6 tygodni nie został opublikowany, mimo że został złożony prawie równocześnie ze stanowiskiem pozostałych współautorów):

Cytuj

„[…] On March 6, 2004, some of our ex-colleagues issued a „retraction of an interpretation”, not a retraction of the factual content of the paper, as widely inferred. Since no interpretation of the possible MMR/autism link was offered in the original 1998 Lancet report, other than to state that the data did not constitute evidence of an association and suggest that further research was required, it is difficult to know quite what has been retracted, particularly in light of Richard Horton’s current plea for further research funding for autism, a plea that we welcome wholeheartedly.”

Źródło: MMR—responding to retraction, Lancet 2004

*
Istnieją mocne dowody na to, że B. Deer był jedyną osobą, która złożyła skargę na trzech autorów w Brytyjskiej Komisji Medycznej i zainicjowała całe dochodzenie, czyt. A Deer in the headlights, Spectator.co.uk. Dziennikarz B. Deer zaprzecza, że miał wpływ na inicjację dochodzenia.

Rok 2005

* Organizacja Cochrane Collaboration publikuje swój przegląd literatury na temat skuteczności szczepionek przeciwko odrze, śwince i różyczce stosowanych u dzieci i odczynów poszczepiennych wywoływanych przez te szczepionki – Vaccines for measles, mumps and rubella in children (Review). Wyniki raportu: 31 wyselekcjonowanych publikacji pokazało m.in., że mało prawdopodobny jest związek między szczepieniami a wystąpieniem choroby Crohna, autyzmu, aseptycznym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych (szczep wirusa świnki Jeryl-Lynn). Wnioski autorów: kształt i monitorowanie odczynów poszczepiennych podczas badań przed- i policencyjnych szczepionek było w dużym stopniu niewystarczające.

To jednak nie wszystko, autorzy skomentowali również badanie epidemiologiczne wykonane na populacji duńskich dzieci, które uważane jest za najtwardszy dowód braku związku między MMR a autyzmem. Publikacja Madsen et al. z 2002 r. A population-based study of measles, mumps, and rubella vaccination and autism została określona jako „trudna w interpretacji”, ponieważ nie wszystkie dzieci zostały objęte takim samym okresem obserwacji i nie uwzględniono daty wystąpienia symptomów autyzmu:

Cytuj

„The interpretation of the study by Madsen was made difficult by the unequal length of follow up for younger cohort members as well as the use of date of diagnosis rather than onset of symptoms for autism (Madsen 2002).”

Rok 2007

*   Brytyjska Komisja Medyczna podejmuje formalnie dochodzenie w sprawie możliwych błędów zawodowych i nieetycznych działań trzech autorów pracy z 1998 roku. Kluczowym wątkiem jest podejrzenie, że dzieci poddane zostały inwazyjnym badaniom w celach naukowych i bez zgody komisji etycznej.

*   W skład komisji wchodziły 3 osoby związne z medycyną i 2 osoby niezwiązane z medycyną. Najbardziej wpływowi eksperci powołani przez GMC to Sir Michael Rutter (rzeczoznawca biorący od wielu lat udział w procesach sądowych o odszkodowanie/zadośćuczynienie za utratę zdrowia z powodu wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego, zawsze zaprzeczając takiej możliwości) i prof. Ian Booth, a po stronie oskarżonych Dr. Neil Thomas i Dr. Victor Miller.

Źródło: https://faktyoszczepieniach.wordpress.com/saga-wakefielda/saga-12-dzieci-i-2-autorow-publikacji-lancet-w-1998-roku-cz-ii/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s