Błonica

Błonica, odporność po szczepieniu:
Ponieważ sama przebyta choroba nie daje trwałej odporności,ochronna siła szczepionki, nawet z czysto teoretycznego punktu widzenia, jest bardzo wątpliwa (Kotok, str. 89).
Powikłania po chorobie:
Po przebytej błonicy mogą pozostać niedowłady i paraliże (toksyna błonicza może porazić układ nerwowy), które zazwyczaj całkowicie mijają. Błonica może doprowadzić do zgonu, głównie u dzieci, w przypadku nadmiernego rozrostu błon prowadzącego do trudności w oddychaniu, a u dorosłych – w przypadku niewydolności serca i porażenia mięśni oddechowych (toksyna błonicza poraża mięsień sercowy i układ oddechowy), jeśli choroba nie zostanie zdiagnozowana odpowiednio wcześnie, a choremu nie zostanie udzielona właściwa pomoc lekarska.
Powikłania po szczepieniu:
Szczepionka przeciwko błonicy jest anatoksyną, czyli unieczynnioną toksyną. Po wprowadzeniu do organizmu wywołuje ona powstawanie przeciwciał – nie przeciwko pałeczkom błonicy, ale przeciwko wytwarzanej przez nie toksynie. W ten sposób szczepionka przeciwko błonicy ani nie przeciwdziała rozszerzaniu się infekcji lub produkcji toksyny błoniczej, ani nie podnosi odporności na tę infekcję. Jej celem jest wyłącznie osłabienie toksyny, warunkującej pojawienie się objawów klinicznych choroby (Kotok, str. 94).Jak wykazała historia, nie stwierdzono żadnego związku pomiędzy zachorowalnością na błonicę, a obecnością przeciwciał przeciwko toksynie błoniczej (Kotok, str. 97), tak więc choroba może wystąpić, pomimo szczepienia.W Polsce szczepionka przeciwko błonicy podawana jest w postaci błoniczo-tężcowo-krztuścowej szczepionki skojarzonej (DTP), a więc szczepionki przeciwko trzem chorobom. Szczepionka ta zawiera konserwant w postaci związku rtęci – thiomersalu, który jest neurotoksyną, jak również inną neurotoksynę – wodorotlenek glinu (związek zawierający aluminium). Obie neurotoksyny są w stanie porazić układ nerwowy. Inaktywacji toksyny dokonuje się za pomocą formaldehydu (postać wodna formaldehydu to formalina). Jest to substancja wywołująca raka. Informacje o składzie szczepionki DTP można znaleźć na końcu ulotki dla pacjenta
(zob.: http://www.biomed.pl/Ulotka_dla_niedowidzacych/DTP__Szczepionka_bloniczo-tezcowo-krztuscowa_adsorbowana, pkt. 6, data aktualizacji ulotki: wrzesień 2013 r.).
Według tej ulotki, możliwe niepożądane odczyny poszczepienne (których częstość nie może być określona z powodu braku danych, jak przyznaje sam producent!!!) po sczepieniu DTP są następujące (cytuję):powiększenie i (lub) bolesność węzłów chłonnych,reakcja alergiczna w postaci:- pokrzywki,- wysypki (plamistej, grudkowej, lub plamisto – grudkowej),- obrzęku (w tym obrzęku twarzy z trudnością w oddychaniu – dusznością),- wstrząsu anafilaktycznego, szczepionka zawiera tiomersal (jako środek konserwujący), który może wywołać reakcję alergiczną,zmniejszenie lub utrata apetytu,nieutulony ciągły płacz lub krzyk o wysokich tonach (krzyk mózgowy) trwający 3 godziny lub dłużej,zwiększona drażliwość, która zwykle ustępuje w ciągu 24 – 48 godzin, niepokój,zmniejszona wrażliwość na bodźce,drgawki przebiegające z gorączką lub bez, szczękościskiem, wzrostem a następnie obniżeniem napięcia mięśniowego (prężenia),epizod hipotensyjno – hiporeaktywny (obniżenie ciśnienia, zwiotczenie mięśni, zmniejszona wrażliwość na bodźce, senność, bladość i (lub) sinica) mogący przebiegać z zaburzeniami oddychania, zaburzeniami lub utratą świadomości,zaburzenia neurologiczne,niedowład wiotki kończyny górnej mogący być objawem zapalenia splotu ramiennego,ograniczenie ruchomości i (lub) bolesność kończyny górnej,zwiotczenie mięśni,przeczulica,senność,drżenia,obrzęk lub zmiana zabarwienia kończyn dolnych (zaczerwienienie, zasinienie) czasem z towarzyszącą marmurkowatością skóry lub wybroczynami, obserwowany w przypadku jednoczesnego podawania szczepionki DTP i szczepionki przeciwko Haemophilus influenzae typ B i ustępujący samoistnie bez pozostawienia trwałych następstw,bladość, sinica, marmurkowatość skóry, wybroczyny,bezdech u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych przed lub w 28. tygodniu ciąży),zaburzenia oddychania,nieżyt górnych dróg oddechowych,kaszel,zapalenie oskrzeli,wymioty,biegunka,dreszcze,gorączka do 39 – 40°C lub wyższa,odczyny miejscowe: zaczerwienienie, ból, obrzęk. Gorączka i odczyny miejscowe zwykle ustępują w ciągu 24 – 48 godzin,zmniejszenie lub utrata pragnienia,obecność adiuwantu (wodorotlenku glinu) w szczepionce może prowadzić do powstania podskórnych guzków (bardzo rzadko, z częstością 1/100 000) przekształcających się niekiedy w jałowe ropnie. Podskórne guzki, które nie znikają w okresie 6 tygodni mogą być wynikiem rozwoju uczulenia na glin. Dr Kotok pisze, że anatoksyna błonicza nie raz i nie dwa razy powodowała masowe zgony dzieci, głównie ze względu błędów technologicznych w procesie inaktywacji toksyny (str. 96).Moja prywatna statystyka jest następująca: na dwoje moich Dzieci, u jednego wystąpiły poważne i długofalowe powikłania neurologiczne, tuż po szczepieniu przeciwko DTP, dokonanym w jednym dniu wraz ze szczepieniem przeciwko polio, w wieku 5 lat. Zaburzenia te są udokumentowane medycznie i potwierdzone przez lekarza jako możliwe niepożądane odczyny poszczepienne. O statystyce ewentualnych lżejszych powikłań typu alergie, objawy w układzie oddechowym, zaburzenia apetytu, zaburzenia jelitowe, płacz, drażliwość, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych itp. nie jestem w stanie rzetelnie napisać, gdyż zaburzenia tego typu wydawały się mieć przebieg chroniczny u obojga moich Dzieci w całym kilkuletnim okresie ich szczepienia, a ja w tym czasie nie miałam wiedzy o możliwym związku tych objawów ze szczepieniami i trudno mi teraz określić dokładnie korelację czasową tych zdarzeń.

DTaP lub DPT – błonica, krztusiec (koklusz) i tężec [Diphtheria, Pertussis (Whooping cough) i Tetanus]

Prawdopodobnie najgroźniejsza ze wszystkich szczepionek, powoduje więcej przypadków niepełnosprawności i chorób, i stanowi największe zagrożenie, nawet przekracza MMR (odra, świnka i różyczka).

W 2012 koklusz był tak powszechny w całej Ameryce, liczba zachorowań podwoiła się w porównaniu z 2011, że epidemiolodzy i służba zdrowia nawet potwierdzili, że powodem tego może być szczepionka.Przyczyna może równie dobrze być spowodowana wieloma ładunkami toksyn w szczepionce DPT, do których należą (ale nie tylko): formaldehyd, wodorotlenek aluminium, fosforan aluminium, timerosal i polisorbat 80.
Oznacza to, że każda szczepionka DPT zawiera czynniki rakotwórcze, neurotoksyczne, immunotoksyczne i sterylizujące [bezpłodność], tak jak wiele szczepionek przeciwko grypie. Te chemikalia następnie akumulują się u dziecka z każdą kolejną szczepionką, dalej wprowadzając dodatkowe toksyny z każdym wstrzyknięciem, co powoduje osłabianie układu odpornościowego. W marcu 2012, w Australii zgłoszono niebezpieczne nowe szczepy bakterii kokluszu.Naukowcy badający te szczepy powiedzieli, że odpowiadała za to sama szczepionka. Powodem tego jest fakt, że choć koklusz przede wszystkim przypisuje się zakażeniu Bordetella pertussis, jest także spowodowany innym ściśle powiązanym patogenem zwanym B. parapertussis, przed którym szczepionka nie chroni. Dwa lata wcześniej, naukowcy z Penn State już poinformowali, że szczepionka przeciwko kokluszowi znacznie zwiększała kolonizację B.parapertussis, powodując tym samym ogniska kokluszu odporne na szczepionkę.Różne badania wykazały co następuje:1 – skuteczność szczepionki wynosiła tylko 41% u dzieci w wieku 2-7 lat, i zaledwie 24% u dzieci w wieku 8-12 lat.2 – 4-krotnie zwiększa ryzyko zachorowania na zapalenie mózgu [encephalitis]3 – 6-krotnie zwiększa ryzyko zachorowania na astmę4 – może prowadzić do stałego uszkodzenia mózgu5 – u wcześniaków związki z przejściowym wzrostem lub nawrotem bezdechu6 – 5-krotnie zwiększa ryzyko drgawek gorączkowych [febrile seizures] w dniu zaszczepienia7 – komplikacje w centralnym układzie nerwowym, nagły zgon, zapalenie szyjnych węzłów chłonnych [cervical lymphadenitis] i konwulsje8 – nie ma żadnej potrzeby szczepienia przeciwko tężcowi, niezależnie od wieku i miejsca zamieszkania pacjenta.

————–

Odradzam przyjmowanie DTP, ze względu na ryzyko stosowania u dzieci oraz na to, że tak naprawdę nie wiadomo w jaki sposób ma ona zapobiegać zakażeniom. Toksynę błoniczą (rzekomo odpowiedzialną za wywoływanie błonicy) udało się wytworzyć jedynie w beztlenowych warunkach laboratoryjnych, dalece odmiennych od występujących w organizmie człowieka. Bakterię trudno bezpośrednio wykryć (czasem nie występuje wcale) w próbkach pobranych u chorych. Skąd więc miałaby być czynnikiem sprawczym? Z kolei wielokrotnie obserwowano bezobjawowe występowanie tego drobnoustroju w wymazach od osób zdrowych (Brit. Med. Jour., 1931) Samą hodowlę szczepu, który obwinia się o wywoływanie błonicy, przeprowadza się na specyficznym podłożu Clauberga i nawet w takim przypadku, prócz maczugowca błonicy wykrywane są inne szczepy bakterii. Efektywność tzw. anty-toksyny w zapobieganiu choroby nie została dowiedziona eksperymentalnie, a statystyki zachorowań po jej wprowadzeniu świadczą raczej o jej nieskuteczności. To samo tyczy się tężca. Na PubMed dostępnych jest wiele publikacji dowodzących wysokiej nieskuteczności szczepień przeciwtężcowych. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1878260
http://www.beyondconformity.co.nz/_literature_78171/Tetanus_Passen_86
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10657350

Udowodniono, że toksyna tężca produkowana jest tylko w warunkach beztlenowych, tj. nieoczyszczona rana, niedotleniona lub martwa tkanka. Tak więc nawet po uprzednim zaszczepieniu, bez dokładnego oczyszczenia i opatrzenia rany celem pozbycia się produktów gnilnych, będących medium dla przyszłego namnażania się beztlenowej laseczki tężca, nie da się w 100% uniknąć zakażenia. To samo tyczy się chronicznego niedotlenienia i martwicy tkanek, umożliwiającego rozwój tężca u cukrzyków. Hodowlę pałeczki krztuśca również przeprowadza się w warunkach odbiegających od normalnych, gdyż bakteria nie wzrasta na pożywkach zwykłych. I tu również brak wystarczających danych eksperymentalnych na temat zjadliwości tej bakterii (jej toksyny) w warunkach dostępu do tlenu. Nie wiadomo też, w jaki sposób wyhodowana w skrajnie sztucznych warunkach, a następnie unieszkodliwiona bakteria obecna w szczepionce Di-Per-Te miałaby zapobiegać przyszłemu zachorowaniu. Pozostają jedynie hipotezy immunologów i opierające się na nich obroty firm farmaceutycznych.

Znalezione w komentarzach na: https://www.facebook.com/groups/188120481225671/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s