Pneumokoki w Polsce: nosicielstwo i inwazyjne zachorowania u dzieci w liczbach

Podstawy – pneumokoki jako część naturalnej flory bakteryjnej.

Cytuj

„Błony śluzowe nosogardła u dzieci są kolonizowane przez wiele gatunków drobnoustrojów, w tym patogennych, takich jak Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis. W większości przypadków kolonizujące nosogardło bakterie nie wywołują żadnych objawów klinicznych, jednak w sprzyjających warunkach mogą uszkadzać sąsiadujące tkanki oraz penetrować do układu krwionośnego i centralnego układu nerwowego.”
Źródło: Nosicielstwo nosogardłowe wybranych patogenów bakteryjnych: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis

Pamiętajmy, że pneumokoki wywołują w sprzyjających warunkach zachorowania nieinwazyjne (np. zapalenia ucha środkowego, zapalenia płuc) jak i inwazyjne z penetracją do układu krwionośnego i centralnego (np. zapalenia opon mózgowych, inwazyjne zapalenia płuc). Poniżej przedstawiono literaturę medyczną o częstości bezobjawowego nosicielstwa pneumokoków, przykłady „sprzyjających warunków” jak i epidemiologię dot. zapadalności na inwazyjne choroby pneumokokowe w Polsce (bez chorób nieinwazyjnych).

Częstość występowania bezobjawowego nosicielstwa pneumokoków u dzieci

* Bezobjawowe nosicielstwo przynajmniej jednego z 90 pneumokoków rejestrowano nawet u 90% populacji dzieci w wieku 0 – 2 lata (np. Finlandia Nasopharyngeal Carriage of Streptococcus pneumoniae in Finnish Children Younger Than 2 Years Old, wymazy pobierano 10 razy w ciągu 22 miesięcy), przy czym nosicielstwo może oznaczać jedną kilkudniową kolonizację lub wielokrotne i wielotygodniowe kolonizacje w nosogardle dziecka wykryte w badanym okresie.

*Przeprowadzone w Polsce w latach 2000 – 2001 badania wymazów od 226 dzieci w wieku 6 miesięcy – 5 lat (dwa wymazy) wykazały obecność pneumokoków u 50-60% dzieci uczęszczających do żłobka, przedszkola lub przebywających w sierocińcu i 20-25% dzieci będących pod opieką domową (Characteristics of Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, and Moraxella catarrhalis isolated from the nasopharynges of asymptomatic children and molecular analysis of S. pneumoniae and H. influenzae strain replacement in nasopharynx. J Clin Microbiol. 2004).

*Kolejne przeprowadzone w Polsce badania wymazów od 311 dzieci w wieku 3 – 5 lat (3 wymazy) wykazały przynajmniej jedną obecność pneumokoków u 72% dzieci (Upper respiratory colonization by Streptococcus pneumoniae in healthy pre-school children in south-east Poland. Int J Pediatr Otorhinolaryngol. 2011).

Bardzo prawdopodobne, że mimo prowadzenia od kilku lat refundowanych szczepień w grupach ryzyka i ogromnej promocji szczepień dla wszystkich dzieci, częstość nosicielstwa pneumokoków w Polsce nie uległa zmniejszeniu. Wskazują na to doświadczenia innych krajów (więcej Dr Kuchar i pneumokoki cz. I (nosicielstwo)) jak i procesy genetycznych zmian bakterii pod wpływem szczepień (więcej Genetyczna ewolucja pneumokoków wywołana szczepieniami).

Czynniki zwiększające ryzyko inwazyjnych chorób pneumokokowych

* Antybiotykoterapia (często nieuzasadniona)

Jednym z najbardziej znanych przypadków choroby inwazyjnej po całej serii nieskutecznych (może też niepotrzebnych) antybiotyków jest historia dziecka Pani Sabiny Szafraniec założycielki stowarzyszenia „Parasol dla Życia”:

* Wcześniactwo i mała niska urodzeniowa, ekspozycja dziecka na palenie tytoniu, otyłość matki, więcej w opracowaniu Indywidualne ryzyko zachorowań wywołanych pneumokokami i Hib

* Czynnik zmniejszający ryzyko inwazyjnych chorób pneumokokowych to karmienie piersią i brak wypisanych powyżej czynników zwiększających ryzyko

Źródło: Strona internetowa Polskiego Towarzystwa Wakcynologii

Częstość występowania inwazyjnych chorób pneumokokowych w Polsce

W latach 2003 – 2004 przeprowadzono prospektywne badanie wśród dzieci w wieku 0 – 5 lat z 5 województw w Polsce w celu oszacowania częstości pneumokokowych chorób inwazyjnych (zapalenie opon mózgowych, inwazyjne zapalenia płuc, sepsa) – „Invasive pneumococcal disease in children up to 5 years of age in Poland„. W tym okresie szczepienia przeciwko pneumokokom nie były stosowane w Polsce. Badanie objęło obszar zamieszkany przez 1,25 miliona dzieci w wieku do 6 lat i polegało na laboratoryjnej weryfikacji przyczyn zdiagnozowanych infekcji.
Wśród 88 487 hospitalizacji zidentyfikowano 134 przypadki inwazyjnej choroby wywołanej przez pneumokoki, w tym:
* 29 przypadków zapaleń opon mózgowych,
* 80 inwazyjnych zapaleń płuc,
* 25 sepsy.

Autorzy donoszą, że w ok. 30 procent przypadków nie udało się pobrać materiału do analiz laboratoryjnych przed podaniem pierwszego antybiotyku. Przedstawione poniżej wyniki z publikacji „Invasive pneumococcal disease in children up to 5 years of age in Poland” uzupełniono o możliwe niedoszacowanie (wartości maksymalne) i inne wyliczenia (kursywa):

Interpretacja

Podane powyżej wartości częstości występowania inwazyjnych chorób (np. 1 na 5 tys. dzieci dla wszystkich pneumokokowych chorób inwazyjnych) to wartości odnoszące się do uśrednionej populacji dzieci w Polsce. W liczbach całkowitych można to też wyrazić w następujący sposób:

* W 2003 roku populacja dzieci 0 – 5 lat wynosiła około 1,9 milionów. W tym roku szacunkowo od 330 – 460 przypadków pneumokokowych chorób inwazyjnych miało miejsce, co oznacza wystąpienie choroby inwazyjnej u 0,018-0,025% populacji dzieci. Reszta, czyli 99,997 % populacji dzieci, w okresie przed szczepieniami przeciwpneumokokowymi nie zapadła na żadną z inwazyjnych chorób pneumokokowych mimo wysokiej częstości bezobjawowych zakażeń.

Znane i przedstawione powyżej czynniki zwiększające ryzyko inwazji pneumokoków znacząco wpływają na statystyczne ryzyko dla danego dziecka „obarczonego”  jednym albo wieloma czynnikami ryzyka lub żadnym z nich.

* Statystyczne ryzyko inwazjyjnej choroby pneumokokowej jest ok. 4 razy wyższe dla dzieci urodzonych przed terminem lub z niską wagą, dlatego też Ministerstwo Zdrowia od 2009 roku refunduje szczepienia przeciwko pneumokokom dzieciom z tej grupy ryzyka. Z tą grupą ryzyka związane są też nie rzadko czynniki ryzyka takie jak ekspozycja dziecka na palenie czy brak karmienia piersią.

* Ogromnym czynnikiem ryzyka są wrodzone lub nabyte niedobory odporności.

* Ryzyko statystyczne – 1 przypadek inwazyjnej choroby na 5 tys. dzieci – jest znacznie wyższe np. dla wcześniaków i dzieci z niską wagą urodzieniową, ale znacznie niższe dla dzieci urodzonych w terminie i z prawidłową wagą urodzeniową.

* Indywidualne ryzyko statystyczne zależy także od ryzyka samej kolonizacji pneumokokami, a ta jest wielokrotnie niższa dla dzieci będących pod opieką domową (np. w pierwszych 24 miesiącach życia).

Aktualizacja na podstawie Raportu KOROUN 2013

Przedstawione w raporcie dane – KOROUN 2013 wskazują, mimo możliwego niedoszacowania, na znaczny spadek częstości zachorowań w porównaniu do lat 2003 – 2004 i pierwszych wyników częstości występowania IchP w populacji polskich dzieci. Wyniki te stoją w sprzeczności z powtarzanym notoroycznie w mediach stwierdzeniu, że „Zgodnie z wynikami badań z 2010 r. zachorowalność na inwazyjną chorobę pneumokokową w Polsce wzrosła o 25 razy (w porównaniu do lat 2003-2004)„.

Źródło: https://szczepieniapneumoihib.wordpress.com/pneumokoki-w-polsce-nosicielstwo-i-inwazyjne-zachorowania-u-dzieci-w-liczbach/

————-

W swoim artykule „Big Pharma, Bad Science” na łamach „The Nation” (25.07.2002) Nathan Newman stwierdził: „korupcja sięga od lekarzy przepisujących leki po komisje rządowe i uniwersyteckie ośrodki badawcze”. Newman uważa, że przemysł farmaceutyczny zamienił ośrodki uniwersyteckie w swoje filie. Redaktorka „New England Journal of Medicine” Marcia Angell pytała na łamach pisma w 2000 roku, „Czy akademicka medycyna jest na sprzedaż?”. Pytanie chyba retoryczne. Profesor na Harvardzie Arnold Relman, były redaktor „New England Journal of Medicine”, który w 1980 roku dostrzegł powstanie „kompleksu medyczno-przemysłowego”, wypowiedział w 2002 roku ostre słowa: „Akademickie instytucje tego kraju stały się płatnymi agentami przemysłu farmaceutycznego”.

Podobnie korporacje traktują lekarzy, których najistotniejszą funkcją ma być przepisywanie leków. Mają oni działać jako ostatnie ogniwo „łańcucha żywieniowego” w kompleksie medyczno-przemysłowym, być dystrybutorami produktów, dostawcami leków do klienta, akwizytorami jednej z najbardziej zyskownych gałęzi przemysłu na naszej planecie. W całym tym przedsięwzięciu uczestniczą związki i stowarzyszenia lekarzy, również sponsorowane przez korporacje.

Cytuj

„W doniesieniu autorów amerykańskich wykazano pozytywny wpływ karmienia piersią na zapobieganie inwazyjnym zakażeniom pneumokokowym (OR: 0,2 [95% CI: 0,1-0,6]) i negatywny wpływ wcześniejszych zabiegów tympanostomii (OR: 12,6 [95% CI: 1,5-107,3]).[8] Zidentyfikowanie czynników ryzyka ma potencjalnie duże znaczenie z punktu widzenia możliwości ich usunięcia albo zapobiegania ich skutkom. Skuteczne działania interwencyjne mogą dotyczyć obu dziedzin, [uwaga!] ale dla lekarza pediatry najbardziej interesująca jest możliwość zapobiegania zachorowaniom za pomocą szczepień

Zrodlo: http://ptwakc.org.pl/?aid=42834

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s