Rtęć w szczepionkach/Jak samemu zrobić szczepionkę na grypę

Występowanie
Największe stężenie rtęci występuje w łupkach węglowych i bitumicznych, oraz zasadowych skałach krystalicznych. Najczęściej spotykaną postacią w przyrodzie są połączenia dwuwartościowe (HgS – cynober). Zawartość w węglu dochodzi do 8,5 mg/kg, w pyle kominowym z elektrociepłowni do 18 mg/kg, a w ropie naftowej ponad 20 mg/kg.
Główne zagrożenie stanowi ciągle zawodowa ekspozycja na pary rtęci metalicznej w ponad 50 zawodach m.in. : w przemyśle wydobywczym, przy produkcji chloru i ługu metodami elektrolitycznymi, przy otrzymywaniu barwników, fungicydów.
Źródłem rtęci zanieczyszczającej środowisko jest spalanie produktów ropy naftowej i węgla (np. w sąsiedztwie elektrowni węglowej może opadać rocznie 400g Hg/ha). Dodatkowe wprowadzanie rtęci do gleby może być spowodowane stosowaniem fungicydów (zwłaszcza zapraw nasiennych). Rtęć jest stałym składnikiem ścieków komunalnych, których stosowanie do nawożenia gleb stanowi duże zagrożenie włączenia rtęci do produktów odżywczych.
Nagromadzenie rtęci w żywności pochodzenia morskiego i lądowego stwarza ryzyko dla człowieka , głównie przez spożywanie ryb, a zwłaszcza tuńczyków, krabów i ślimaków, oraz ptactwa łownego z terenów gdzie stosowane są fungicydy .Zwierzęta o małej masie ciała wydalają rtęć szybciej niż większe i zimnokrwiste, np. ryby. Emisja przemysłowa związków rtęciowych do zatok Japonii w latach 50-tych spowodowała śmiertelne zatrucia u ludzi na skutek spożycia ryb zawierających metylortęć. Wchłanianie rtęci przez rybę odbywa się przez oskrzela oraz z pokarmem. Ponieważ okres półtrwania w organizmie ryb wynosi kilkaset dni, stąd zawartość tych związków w rybach starszych jest większa. U drapieżnych ryb stężenie metylortęci może przekroczyć nawet 1mg/kg masy ciała.

Losy w organizmie
80% rtęci wchłoniętej przez układ oddechowy pozostaje w organizmie a stężenie par rtęci w tkankach i powietrzu ma się jak 20:1. Część płynącej z krwią rtęci przedostaje się przez barierę mózgowo-rdzeniową i łożysko, powodując odkładanie jej w mózgu i tkankach płodu. Stosunek stężenie metylortęci w mózgu i we krwi człowieka wynosi 5:1, zaś iloraz zawartości we włosach i przez zawartość we krwi wynosi około 250 razy. Ponad 90% rtęci nieorganicznej niezależnie od rodzaju ekspozycji gromadzi się w nerkach.

Działanie toksyczne
Ogólnie uważa się ,że błona komórkowa jest pierwszym miejscem atakowanym przez rtęć i inne metale ciężkie. Choć stężenie metylortęci w nerkach jest znacznie większe niż w mózgu, uszkodzenie nerek nie dorównuje uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego. Jedną z najwcześniejszych zmian biochemicznych przed wystąpieniem objawów fizjologicznych w zatruciach metylortęcią jest zaburzona biosynteza białka.
Objawy zatrucia przewlekłego parami rtęci metalicznej (0,01-0,05 mg/m3powietrza) : osłabienie, bóle głowy, kończyn, ślinotok, zapalenie jamy ustnej, rozchwianie i wypadanie zębów, uporczywe wysychanie jamy ustnej, niebieskofioletowy rąbek na dziąsłach, biegunki, uszkodzenie nerek i ośrodkowego układu nerwowego. Objawy zatrucia przewlekłego parami rtęci metalicznej (0,1 mg/m3powietrza) : drżenie, zaburzenia umysłowe, zapalenie dziąseł. Ze wzrostem stężenia rtęci pojawiają się następujące objawy: drżenia rtęciowe, niezborność chodu, zaburzenia mowy, zaburzenia móżdżku, zaburzenia słuchu, śmierć( powyżej 170 mg ; inaczej : stężenie w mózgu ponad 5µg/g).

Czy w minimalnych ilościach jest niezbędna dla organizmu?  -NIE
Czy kumuluje się przez lata?   -TAK
Źródło

Wpływ plomb amalgamatowych na komórki mózgowe rtęć

tam gdzie brakuje tłumaczenia:
[czastki rteci przyczepiaja sie] do nowopowstalej molekuly w miejscu, w którym pierwotnie wiazany jest trojfosforan guanozyny GTP, zwiazany GTP dostarcza molekulom energii, jako ze jego miejsce zajela czasteczka rteci, 2 molekuly nie moga sie polaczyc

Tiomersal – metalooorganiczny związek chemiczny zawierający rtęć (sól sodowa kwasu etylortęciotiosalicylowego), odznaczający się znaczną toksycznością. Substancja konserwująca używana w starszych typach szczepionek (choć nadal występuje niektórych szczepionkach dla dzieci), niektórych maściach i innych postaciach leku. Ponadto w recepturze aptecznej jako konserwant leków okulistycznych. Bardzo rzadko jako lek przeciwgrzybiczy w dermatologii.

W Polsce obecnie dopuszczonych
jest kilka szczepionek ze znaczną zawartością thimerosalu:

• Euvax (Wzw B, Life Sciences, prod. koreańska) – 0,01 % THIM
• Engerix B (Wzw B, Glaxo) – 0,005% THIM
• D.T.COQ (DTP, Sanofi) – 0,01 % THIM
• DTP (Biomed, Kraków) – 0,01 % THIM
• TETRAct-HIB (DTP+Hib) (Sanofi) – 0,01% THIM
• D – Szczepionka błonicza (Biomed) – 0.01% THIM
• DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa (Biomed) – 0,01% THIM
• DTP – Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa (Biomed) – 0,01% THIM
• Szczepionki przeciw grypie – 0,01 % THIM
Polskie niemowlę zaszczepione zgodnie z obowiązującym kalendarzem
szczepień może otrzymać do 7
miesiąca życia:
• 75 μg Hg w Wzb B – (3x 25 μg Hg)
• 75 μg Hg w DTP lub DTP+Hib (3x 25 μg)
• 25 μg Hg (Influenza)
• Razem = 175 μg Hg
Do 18 miesiąca może otrzymać dodatkowo 25 μg Hg (z DTP) i 25 μg Hg
(influenza), razem 225 μg Hg.
Rtęć jak wiemy akumuluje się w mózgu.
Wśród obowiązkowych szczepień znajdują się dwa (BCG i Wzw B), podawane w
pierwszej dobie życia,
nierzadko nawet w 2 godziny po urodzeniu. Wiele wskazuje na to, że
bardzo poważne zagrożenie dla
życia i zdrowia dziecka stanowi szczepionka Wzw B (szczególnie firmy
Euvax), która dostarcza
jednorazowo 25 μg Hg, co stanowi ok. 8,3 μg Hg/kg wagi ciała. Ta ilość
rtęci jest 83 razy większa od
uważanej przez EPA za bezpieczną (0,1 μg Hg/kg/dzień) dla dorosłego
człowieka. Ponieważ u
noworodka bariera krew-mózg nie jest dobrze wykształcona, thimerosal
wraz z antygenami i
substancjami pomocniczymi szczepionek (m.in. wodorotlenek glinu; 250 μg)
łatwo przedostają się o do
mózgu, gdzie mogą powodować trwałe uszkodzenia. W drugim miesiącu życia
polskie niemowlę może
otrzymać jednorazowo 50 μg Hg (25 μg z Wzw B i 25 μg z DTP lub DTP+Hib).
Dla 4 kg niemowlęcia
będzie to dawka Hg 125 razy większa niż uznana za bezpieczną dla
dorosłej osoby.
Neurotoksyczność związków rtęci została udowodniona ponad wszelką
wątpliwość w setkach publikacji
naukowych. Jest ona synergistycznie nasilana przez związki glinu. (Geier
et al., J. Tox. Environ. Health,
Part B, 2007, 10:575-596; Geier & Geier J. Am. Physicians and Surgeons,
2003, 8:6-11; Toimela T &
Tähti H., Arch Toxicol. 2004, 78:565-74; Schubert J et al. J. Toxicol.
Environ. Health, 1978, 4:5-6; Yel

DOTYCHCZASOWE BADANIA NAD THIMEROSALEM  W USA I W EUROPIE

Skład szczepionki przeciw grypie

W skład szczepionek przeciw grypie wchodzi siedem typowych substancji stosowanych w innych szczepionkach, więc mogą one dać pewien obraz, co zostaje wprowadzone do organizmu w procederze zwanym szczepieniem.

1. Zmiksowana tkanka kurzego embriona, w którym namnożono czynnik zakażający – wirusy.

Fragmenty ciała kurzego embriona, wstrzyknięte do ciała człowieka, są częstą przyczyną uczuleń, a nierzadko także reakcji anafilaktycznej.

Rodzaj zarazków i tym samym rodzaj podłoża używanego do ich hodowli zależy od choroby, przeciw której produkuje się daną szczepionkę, toteż inne szczepionki mogą zawierać wirusy, bakterie albo fragmenty ich ciał i/lub jady bakteryjne, w związku z czym mogą występować w nich różne podłoża – od zwykłej pożywki na bazie agaru albo żelatyny, poprzez pożywki wzbogacone, zawierające baranią krew, do ludzkich komórek macierzystych, pobranych podczas aborcji płodów ludzkich.

2. Żelatyna to naturalna substancja białkowa, pozyskiwana z kości i chrząstek zwierzęcych. Wprowadzona do organizmu może wywołać reakcję alergiczną, natomiast wprowadzana wielokrotnie może wywołać reakcję anafilaktyczną.

3. Tween® 80 to nazwa handlowa monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (E 433). Jest to emulgator stosowany w produkcji lodów, zapobiegający obiałczeniu kropelek tłuszczów w mleku. W szczepionkach pełni rolę emulgatora otoczek białkowych wirusów. Wprowadzony do organizmu może wywołać ciężkie reakcje alergiczne, z anafilaksją włącznie.

4. Aldehyd mrówkowy (formaldehyd), lepiej znany jako formalina, to silnie toksyczna ciecz, ścinająca białka, zarówno strukturalne, jak i enzymatyczne. Stężona formalina służy do wypalania brodawek i cyst, zaś po rozcieńczeniu jest używana do konserwacji anatomicznych preparatów zwierzęcych.

5. Triton® X100 to detergent mający zastosowanie w domowych i przemysłowych środkach zmywających, a także w produkcji farb, tekstyliów, papieru, agrochemii.

6. Żywica jest substancją wydzielaną przez niektóre rośliny, głównie drzewa iglaste, w których pełni rolę analogiczną do płytek krwi u człowieka. Żywice są znaną przyczyną alergii.

7. Thiomersal (thimerosal) zawiera rtęć i jest stosowany w wielodawkowych fiolkach ze szczepionkami przeciw grypie.

Oprócz wymienionych siedmiu substancji, w skład szczepionki przeciw grypie wchodzą jeszcze dwie – sacharoza (cukier buraczany) oraz gentamycyna (antybiotyk).

Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)

Niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) oznacza każde zaburzenie stanu zdrowia, które wystąpiło w okresie od kilku sekund do czterech tygodni od podania szczepionki. Zaburzenia te mogą wynikać z indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki, a także z nieprawidłowego wykonania lub podania szczepionki.

Niepożądane odczyny poszczepienne miewają rozmaity zakres, toteż ze względu na miejsce występowania można podzielić je na trzy grupy:

1. odczyny miejscowe:
odczyny miejscowe po szczepieniu BCG – przyśpieszony odczyn poszczepienny zwany fenomenem Kocha*, owrzodzenie i/lub zmiana ropna w miejscu szczepienia o średnicy przekraczającej 10 mm u noworodka i 20 mm u dziecka starszego, podskórny ropień w miejscu szczepienia, obrzęk, zaczerwienienie i bolesność w miejscu wstrzyknięcia szczepionki, ropień bakteryjny bądź jałowy w miejscu wstrzyknięcia szczepionki, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, ropne zapalenie węzłów chłonnych z wystąpieniem sączącej się, trudnej do wygojenia przetoki,

2. odczyny ze strony ośrodkowego układu nerwowego:
encefalopatia (uszkodzenie mózgu),
drgawki gorączkowe,
drgawki niegorączkowe,
poszczepienna choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta – wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego) wywołana wirusem szczepionkowym, czyli utrzymujące się 60 lub więcej dni porażenie lub niedowład wiotki całego ciała,
zapalenie mózgu,
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
zespół Guillain-Barre (gwałtownie postępujący symetryczny niedowład z zaburzeniami czucia),

3. inne niepożądane odczyny poszczepienne:
bóle stawowe,
reakcje anafilaktyczne,
wstrząs anafilaktyczny (występujący natychmiast po podaniu szczepionki),
gorączka powyżej 39°C,
epizod hipotensyjno-hiporeaktywny – charakterystyczny stan po szczepieniu DTP (skojarzoną szczepionką błonniczo-tężcowo-krztuścową), w którym niemowlę przez pewien czas (10 minut do 36 godzin) ma obniżone ciśnienie tętnicze (stany hipotonii do zapaści naczyniowej włącznie), obniżone napięcie mięśniowe, nie przyjmuje posiłków i nie nawiązuje kontaktów z otoczeniem,
uogólnione zakażenie prątkiem BCG,
zanik płytek krwi (małopłytkowość),
posocznica, w tym wstrząs septyczny,
zapalenie ślinianek,
zapalenie jąder,
krzyk mózgowy – nieutulony ciągły płacz lub krzyk o znacznym nasileniu i wysokim tonie, utrzymujący się od kilku godzin do kilku dni, pojawiający się przeważnie 6 – 18 godzin po szczepieniu).

* Fenomen Kocha występuje między drugim a ósmym dniem od szczepienia. W miejscu szczepienia pojawia się rumień, naciek i grudka szybko ulegająca martwicy. Zmiana goi się w ciągu 2 – 4 miesięcy, niekiedy dłużej. Zmianie tej często towarzyszy powiększenie węzłów chłonnych.

Powikłania poszczepienne

Powikłania poszczepienne to trwałe lub utrzymujące się wiele lat uszkodzenia tkanek lub narządów ważnych dla funkcjonowania organizmu. Najczęściej przytaczanym przykładem powikłań poszczepiennych jest autyzm dziecięcy, spowodowany uszkodzeniem tkanki nerwowej przez zawarte w szczepionkach związki rtęci.

Najbardziej typowym i najczęściej występującym powikłaniem poszczepiennym jest uszkodzenie tkanki nabłonkowej jelit, skutkujące poważnymi problemami zdrowotnymi, najczęściej niekojarzonymi ze szczepieniem, zwłaszcza tym polegającym na wstrzyknięciu szczepionki w tkankę podskórną. Że szczepionka może uszkodzić tkankę nerwową, to nikogo nie dziwi, wszak wnika do organizmu, ale że uszkadza jelita, to już trudniej zrozumieć. Nie każdy bowiem wie, że typową drogą wydalniczą toksycznych substancji zawartych w szczepionce jest przewód pokarmowy.

Powszechnie sądzi się, że układ wydalniczy to układ moczowy. Czasami wspomina się układ oddechowy i skórę, którą niektórzy nazywają nawet trzecią nerką. Abstrahując, że człowiekowi do niczego trzecia nerka nie jest potrzebna, to wymienione układy służą do wydalania produktów przemiany materii, czyli substancji powstałych w organizmie. Drogą wydalniczą substancji wnikających do organizmu jest przewód pokarmowy, gdzie gruczoły śluzowe i surowicze wydalają najgroźniejsze substancje. Dlatego na przykład antybiotyki niszczą florę jelitową także wówczas, gdy są podane drogą pozajelitową, a więc w formie zastrzyku. Tą właśnie drogą są wydalane substancje zawarte w szczepionkach, co szczególne znaczenie ma w przypadku noworodków, których przewód pokarmowy nie jest przystosowany do typowego dla gatunku ludzkiego pożywienia, a co dopiero wydalania niezwykle toksycznych substancji, brutalnie wstrzykiwanych do ciała. Uszkodzenie nabłonka jelitowego we wczesnym dzieciństwie skutkuje zazwyczaj poważnymi komplikacjami zdrowotnymi na wiele lat, często na resztę życia.

Nie może zatem dziwić, że wraz z ilością szczepień wzrasta ilość dzieci i młodzieży uzależnionych od leków i usług medycznych, gdyż o to w gruncie rzeczy w tym procederze chodzi.
Autor: Józef Słonecki

Wiecej info Link

Rtęć w szczepionkach (tiomersal) a propaganda rządu USA.
https://player.vimeo.com/video/92036026

Jak ktoś sie panicznie boi grypy (i innych chorób) to w filmiku poniżej jest prosty sposób jak samemu zrobić szczepionke na grype, w przypadku innych chorób należałoby zmodyfikować jeden składnik.
Miłego oglądania życze s:)

Jak zrobić sobie szczepionkę na grypę PL

« Ostatnia zmiana: (Wto) 27.01.2015, 12:53:52 wysłana przez BladyMamut »
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s