Odciąć Ziuka

Permanentne już żenienie Dmowskiego z Piłsudskim, nie tylko na okolicznościowych banerach, ale i w próbach konstruowania neo-ideologijek czy przy zabawach historią – jest całkowicie nieuzasadnione, anachroniczne, ahistoryczne właśnie – i po prostu absurdalne.

Nie tylko nie ma żadnych dowodów, że taki mariaż był czy choćby mógłby być na poważnie rozważanych przez samych zainteresowanych, czy choćby ich najbliższych współpracowników i bezpośrednich następców – ale dokładnie przecież wiemy czego nigdy do niego nie doszło i dojść nie mogło.

Słynną rozmowę Dmowskiego z Piłsudskim w Tokio „znamy” głównie z form literackich, czyli… wyobrażamy ją sobie jedynie, jej skutki jednak: faktyczna wojna między formacjami kierowanymi przez obu adwersarzy, mówią chyba same za siebie, jasno pokazując jak naprawdę wyglądało rzekome „głębokie zrozumienie racji drugiej strony”.

Jeszcze chyba częściej przywoływany list Piłsudskiego do „Pana Romana” nie jest z kolei niczym innym, niż jednym z wielu dowodów na nieposkromioną pychę Ziuka, wiecznie wierzącego w swą okrzyczaną „charyzmę”, czyli w istocie zdolność oszukiwania ludzi, że prowadzi działalność czy kieruje państwem w pożądanym przez nich kierunku, czy też jest gotów osiągać jakieś formy kompromisu.

Jak wiadomo, faktycznie Piłsudski uznawał tylko jeden rodzaj „porozumienia”: całkowite podporządkowanie i wykonywanie poleceń do czasu, aż się przestanie być potrzebnym (którą to taktykę w wersji szczególnie dotkliwej przyszły Naczelnik wypróbował m.in. na swojej pierwszej żonie…, a i dziś nie jest obca liderom partyjnym w Polsce).

Dmowski z kolei nigdy i na żadnym etapie nie dał choćby do zrozumienia, że widzi możliwość współpracy z Piłsudskim i „uznania jego racji” – za tak dalece szkodliwe dla Polski nieodmiennie je bowiem uważał. Przeciwnie, począwszy od przeciwdziałania przez endecję rozruchom rewolucyjnym, podczas misji tokijskiej, w akcji politycznej i dyplomatycznej przeciw samobójstwu powstańczemu i opcji na Państwa Centralne podczas Wielkiej Wojny – aż po starcia już w wolnej Polsce, choćby na forum Rady Obrony Państwa, Dmowski zawsze konsekwentnie ZWALCZAŁ Piłsudskiego i jego linię polityczną.

Dzieje II RP pokazują, że zdania tego nie zmienił aż do śmierci, przeciwnie, wracając do czynnej działalności na przełomie lat 20-tych i 30-tych Dmowski jeszcze zradykalizował swoje stanowisko, przygotowując młodzież narodową nie tylko do zastąpienia sanacji, ale i do zdecydowanego przeciw niej wystąpienia, kiedy przyjdzie na to odpowiedni moment.

Przeżywszy marszałka i obserwując także politykę jego epigonów, będąc do końca sprawnym i wywierając wpływ na politykę obozu narodowego – Dmowski nigdy nie wyraził wiary w dobrą wolę sanacji, w jej pozytywną ewolucję czy zdolność zejścia z zawsze fatalnych dla Polski dróg i meandrów decyzyjnych.

I nic się w tym zakresie od 2. stycznia 1939 roku nie zmieniło, choć formalnie ani obóz piłsudczykowski, ani narodowy szkoły Dmowskiego – we współczesnej Polsce nie istnieją.

W istocie jednak sanacja, z jej przedziwną mieszanką zamordyzmu i anarchii, awanturnictwa geopolitycznego w połączeniu z zatrważającą naiwnością międzynarodową i podatnością na manipulacje dyplomatyczne, z chwalstwem narodowych wad posuniętym poza granice śmieszności przy jednoczesnym własnym ekskluzywizmie i pysze jak u samego Piłsudskiego – wszystko to przecież w polityce III RP A.D. 2016 jest i ma się świetnie, nie tylko w postaci obecnej władzy, ale i niby to różnych, ale co do podglebia i tradycji tożsamych nurtów i formacji.

Aktualna więc pozostać i krytyka, i nieufność zgodnie z linią myślenia o polityce polskiej i interesach narodowych wyznaczoną jeszcze przez twórcę narodowej demokracji. Zaiste jednak, gdyby obracał się on w swym grobie na Bródnie za każdym razem, gdy jest wzywany na daremno lub przy okazjach i w celach krańcowo sprzecznych z tym co uczył – Dmowski mógłby już z powodzeniem robić za wentylator…

Dlatego też czczenie kolejnego Święta Niepodległości pod połączonymi portretami Piłsudskiego i Dmowskiego jest nieporozumieniem bodaj większym, niż widziane niegdyś przez autora bliźniacze popiersie Stalina z Trockim! Dawne podziały nie wygasły, historyczne różnice nie przestały różnić.

Mówienie np. o „uzupełnianiu się Piłsudskiego i Dmowskiego” podczas Wielkiej Wojny jest dowodem ignorancji historycznej, pierwszy bowiem niepodległości Polski konsekwentnie szkodził i odzyskanie jej utrudniał, podczas gdy drugi z większym, a przede wszystkim skuteczniejszym uporem budował.

Żyjemy w groteskowych czasach, w których jacyś ludzie w strojach nawiązujących dokładnie do niczego śpiewają „Złoty słońca blask dokoła…” pod portretami czy pomnikiem Piłsudskiego. W oczywisty sposób nie tylko nie czyni ich to narodowcami polskimi, ale dopisuje tylko do listy ślepoty, głupoty i potencjalnego szkodnictwa politycznego w Polsce.

Oczywiście, w określonych warunkach nawet szkodnika można wykorzystać w zbożnym dziele. Jednak wszystkie dotychczasowe próby dokonywania jakichś fuzji sanacyjno-endeckich sprowadzały się tylko do infekowania pierwszą tradycją i fatalnymi skłonnościami tych drugich, zdrowych odruchów.

Dlatego – i na następne Święto Niepodległości, i przede wszystkim w bieżącej polityce polskiej, a zwłaszcza strategii – odetnijmy lepiej ostrymi nożycami tego, który Polskę gubił od tego, który dał jej myśl, ideę narodową i niepodległy byt.

Konrad Rękas (http://prawica.net/konrad-rekas)
Dziennikarz chełmskiej i lubelskiej prasy regionalnej. Publicysta portalu Konserwatyzm.pl, doradca rolniczych związków zawodowych – ZZR „Ojczyzna” i OPZZ Rolników i Organizacji Rolniczych. Wiceprezes Europejskiego Centrum Analiz Geopolitycznych. Prezes Powiernictwa Kresowego.

http://prawica.net

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s